bolgʻa

ot 1. Mix qoqish, narsalarni urish, tekislash, egish yoki bukish kabi ishlarda qoʻllanadigan, yogʻoch yoki temir dastali asbob.

Ostonada munkayib oʻtirgan chol yonboshiga qoʻyib olgan paqirdan qiyshiq-qingʻir mixlarni olib, bolgʻa bilan toʻgʻrilardi. — S. Ahmad, Jimjitlik

Uning [Zamonning] bir qoʻlida mushuk kallasiday kaltasop bolgʻa, bir qoʻlida temir pona. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. tex. Metallarga, umuman narsalarga zarb bilan ishlov beradigan ogʻir mexanizm.

Bir qoziqning yerga kirishi qiyin boʻldi, motorni boshqarayotgan yigit bolgʻani ancha yuqoridan tashladi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina