болға

от 1. Мих қоқиш, нарсаларни уриш, текислаш, эгиш ёки букиш каби ишларда қўлланадиган, ёғоч ёки темир дастали асбоб.

Остонада мункайиб ўтирган чол ёнбошига қўйиб олган пақирдан қийшиқ-қинғир михларни олиб, болға билан тўғриларди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Унинг [Замоннинг] бир қўлида мушук калласидай калтасоп болға, бир қўлида темир пона. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. тех. Металларга, умуман нарсаларга зарб билан ишлов берадиган оғир механизм.

Бир қозиқнинг ерга кириши қийин бўлди, моторни бошқараётган йигит болғани анча юқоридан ташлади. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина