boldir

ot 1. anat. Oyoqning tizza bilan toʻpiq orasidagi qismi.

Tursunboy qizil etigining qoʻnjini boldiriga burma qilib tushirib olgan edi. — S. Ahmad, Ufq

boʻychangina Muhabbat, lozimini boldirlarigacha koʻtarib qoʻyib, shakarob qilib suv sepilgan hovlini supurayotgan ekan. — N. Qilichev, Chigʻiriq

2. Oyoqning shu qismi orqasidagi soʻm, mushak goʻshti.

Uning dirkillagan boldirlari, tirsillagan koʻkraklari, oppoq bagʻbaqalari, qoʻyingki, gulmisan-gul! — S. Anorboyev, Oqsoy

Uning [Zumradning] tiqmachoqday oppoq boldirlariga qarab qoʻyib, Xolqoʻzi xayollandi. — S. Siyoyev, Otliq ayol