болаламоқ

фл. 1. Ўзидан насл қолдирмоқ; бола туғиб ёки очиб кўпаймоқ; урчимоқ.

Мушук болалади. Каптар болалади.

Уммат сурнайчининг ити болалаган эди, битта кучугини олдим. — С. Сиёев, Ёруғлик

айни баҳор пайтида тоғдаги ноёб қуш ва ҳайвонлар тухум қўйган ва болалаган бўлади. — Н. Раҳмонов, Бетайин овчилар

2. кўчма Кўпаймоқ, урчимоқ.

Чипқон болалабди. Бир орзу ўн орзу болалайди. — Мақол

Билишмайдики, пул болалаб туради, индамасдан туғади, чақалоқлари ингилламайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кўзидаги тундлиги аримади, қайтага болалади, оғирлигини ташлаб, кўзини чўктирди. — Ёшлик