бўғриқмоқ

фл. 1. Иссиқдан, чарчоқдан ёки жаҳлдан юзнинг, бўйиннинг қизариб тўлишиши, бўртиши.

Султоновнинг аччиғи юзига тепиб, қизариб бўғриқди. — М. Мансуров, Ёмби

Онам нон ёпади бўғриқиб, бўртиб, Дам-бадам куяди қўли енгсак-да. — Миртемир, Асарлар

2. кўчма Қизғиш рангга кирмоқ, қизармоқ, шафақланмоқ.

Ботмоқдадир қуёш ҳам ахир, ҳансирар-да, бўғриқар осмон. — Гулдаста