boʻgʻiz
бўғизboʻgʻiz
ot 1. (3-shaxs birlikda boʻgʻzi va boʻgʻizi)
2. anat. 1 Tomoqning qiziloʻngach va kekirdak boshlanadigan yeri; tomoq.
Odam ogʻzidan, mol boʻgʻzidan osilar. — Maqol
Hazratqul qoʻzichoqning boʻgʻziga pichoq tortdi. — S. Ahmad, Yulduz
Qitigʻiga tegsang, boʻgʻzingga ustara tortishdan toymaydi battol. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
3. koʻchma Jon, hayot-mamot ramzi.
Musulmonqulning omonsiz qilichi ogʻaynimning boʻgʻzida edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
4. Qumgʻon, oftoba va shu kabilar idishlarning qornidan yuqorisidagi tor, naysimon qismi.
Shishaning boʻgʻzi. Obdastaning boʻgʻzi. Boʻgʻzi tor idish.
— Qaysi biridan boʻlsin? — dedi shishalarning boʻgʻzidan ushlab turib.
5. Oʻsimlik tanasining ildizga tutashgan joyi.
Bundan maqsad: koʻchatning boʻgʻzidagi tuproq choʻkib, havo kiritmaydi, ildizi yaxshi rivojlanadi. — Gazetadan
- Joni boʻgʻiziga keldi
- Gapi, soʻzi boʻgʻziga tiqilmoq yoki boʻgʻzida qolmoq Muayyan sharoit, ruhiy holat taʼsirida oʻz fikrini ayta olmay qolmoq, gapirolmay qolmoq. Indamadi-yu, aytadigan gapi boʻgʻziga tiqilib qolganday boʻldi. — A. Muxtor, AsarlarShu soʻz boʻgʻziga tiqildi. Aytay dedi, aytolmadi. — YoshlikShu payt eshik zarb bilan taqillab qoldi. Muhabbat choʻchib tushdi. Safaralining gapi boʻgʻzida qoldi. — N. Fozilov, Diydor
BOʻGʻIZ
Tomoqning qiziloʻngach va kekirdak boshlanadigan yeri, tomoq.BOĞAZ
boʻgʻiz
горло, глотка, гортань
boʻgʻizim, ho boʻgʻizim, boʻgʻizimni boʻgʻdim oʻzim ох горлышко мое, горлышко, я сам тебя погубил; соотв. сама себя раба бьёт, коль нечисто жнёт
- boʻgʻiz qopqogʻi надгортанник
boʻgʻiz
n anat. throat
BOʻGʻIZ
anat. tamaq
boʻgʻiz
anat. Kehle f, Gurkel f, Hals m, Kehlkopf m
bu mening boʻgʻzimga keldi das hängt mir zum Hals heraus