бодпой

сфт. фолк. Елиб тез юрадиган, учқур, чопқир (от, туя ҳақида).

Шу дарёдан ирғир кунинг, Эй қиблагоҳимнинг бодпойи. — Нурали

Остида ўйнайди бодпой. — Нурали

Сўзгинангдан ёʻловчини кулдиргин, Бодпой туя миниб, ўзинг елдирган. — Юсуф ва Аҳмад