boadab
боадабboadab
sft. yuq. usl. Xulq-odobi yaxshi; tarbiya koʻrgan, odobli.
Bunday tuygʻun, bunday ziyrak, bunday boadab qiz yetti iqlimda ham topilmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bolalarning tuygʻun, mehnatkash, boadabligidan er-xotin nihoyatda xursand edilar. — S. Zunnunova, Olov
boadab
a well brought up