biyronlashmoq

fl. Nutqi tiniqlashib bormoq; tobora gapdon, soʻzamol boʻlmoq.

Goʻyo zehni boyagidan ham oʻtkirlashib, tili biyronlashib ketganday, shoʻx, kulgili gaplar xayoliga oʻzidan-oʻzi quyilib kelardi. — O. Yoqubov, Mirzaterak

Bu ohang Poʻlatjonning yuzlarida tabassum paydo qildi, koʻzlari suzilib, tili biyronlashdi. — Oybek, Hikoyalar