biy
бийbiy I
ot 1. tar. Qabilaning yoki qabilalar ittifoqining boshligʻi, toʻrasi; koʻchmanchi yoki yarim koʻchmanchi turkiy xalqlarning urugʻ oqsoqoli.
Xon bilganni biy bilar, Soʻzlaguday haddi yoʻq. — Maqol
Izlaganim biyning qizi, Jonim singlim, xush qol endi. — Alpomish
Yana katta-kichiklarni yigʻib, nomdor biylardan oʻn kishini Boysarini olib kelgani yubordi. — Alpomish
2. Yuqori martabali kishilarni ulugʻlash uchun ishlatilgan soʻz yoki ularga berilgan unvon.
Siz ulugʻ martabali mehmondoʻst Gʻijduvon begi Norboʻtabiy binni Shodibekka yetib maʼlum boʻlsinki. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi
3. (q. Qozoqlarda va qirgʻizlarda: oqsoqol oqsoqol 2).
Men umrimda toʻrt xon koʻrdim, Talay biy koʻrdim. — Mirtemir
- Biy dala Ochiq, keng yalang dala, biyday dala. Biy dalada oʻzimizni sovuqqa oldirmaslik uchun belkurak bilan okopni chuqurroq qazirdik. B. — Imomov. Hormang, quroldoshlarKuni kecha oʻt qovjirab yotgan biy dalada bir necha soat mobaynida azim bino qad koʻtarmoqda. — Gazetadan
biy II
ot Tanasining uzunligi 3,5 santimetrgacha boʻlgan, uzun sariq tuk bilan qoplangan zaharli katta oʻrgimchak.
Darvoqe, zaharli biy ham oʻz avlodlarini xuddi shu tarzda tashqi dushmandan himoya qiladi. — Fan va turmush
Pilladan endigina chiqqan biychalar darhol ona biy ustiga gʻuj-gʻuj boʻlib joylashib oladi. — Fan va turmush
biy I
n zool. tarantula
biy II
n clan, nobleman, aristocrat
BIY
1. biy
2. ataq
3. záhárlı úlken órmekshi, mıy
biy.
biyoloji