bitirmoq

fl. Bitmoq I feʼlining orttirma nisbati. Yakuniga, oxiriga yetkazmoq, tugallamoq.

Zaynab soʻzini bitira olmadi, chetga qarab, koʻz yoshini toʻkdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Ashulani bitirib, dutorni chetga suyab qoʻydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻzimizning mirzateraklar moʻrt chiqib qoldi. Moʻylovdor shahar qoʻngʻizi uni yeb bitirdi. — Gazetadan

Bilasizmi, Mansur aka, maktabni bitirib, institutga bormoqchiman. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Toʻqqizinchini bitirganimda, onam qishloqqa kelib, oʻz otamning vasiyatini aytdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol