битик
bitikбитик И
от 1. айн. 1 ёзув.
Аҳмад Ҳусайн қинғир паст девор қаршисида тўхтади, унда беўхшовгина йирик ўйма битикларни ўқиди. — Ойбек, Нур қидириб
Кўргазмага қўйилган тош битиклар кўринмас эди. М. — М. Дўст, Галатепага қайтиш
Шоҳизинда тошларининг битигини Уқолмасдан қайғу чеккан болалигим. — Х. Даврон, Болаликнинг овози
2. Хат, мактуб, асар.
—Насойимул-муҳаббат! — Бобурнинг кўзлари чақнаб кетди. — Мир Алишернинг битиклари-ку! — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги
— Ҳой чироғим, — деди у [почталон], — сенга битик бордай эди. — Ю. Шомансур, Қора марварид
- Кўзи битик 1. Кўзи очилмаган ҳолда туғилган (баъзи ҳайвонларнинг янги туғилган боласи ҳақида); Кўзи битик яра.
битик ИИ
от шв. Эт битиб, тузалиб кетган ёки бирикиб бекилиб қолган; битов.