birov
бировbirov I
ot snq. son Bir, bitta.
Ikkovga birov botolmas, Otliqqa yayov yetolmas. — Maqol
Birovni koʻrib fikr qil, Birovni koʻrib shukr qil. — Maqol
- Baʼzi birovlar Baʼzi bir kishilar, oʻzgalar. Baʼzi birovlar ushlashib qoʻlini, Topolmay ovora boʻlarlar yoʻlini. — Qoʻshiqlar
- Birovlar Urishib, arazlashib qolgan kimsaning nomini tilga olish xohlanmaganida, uning nomi oʻrnida ishla-tiladigan soʻz. Ammo [Otabekda/ birovlar toʻgʻrisida, nima boʻlganda ham, bir gap eshitmak havasi tugʻilgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
birov II
ot 1. Kimligi nomaʼlum, qandaydir bir nomaʼlum kishi, kimdir, allakim.
Birni birov beradi, Koʻpni — mehnat. — Qanotli soʻzlar
Birov bilganini maqtar, birov — koʻrganini. — Maqol
— Qalaysan, uka? — birov kelib turtdi — Yoʻlchini. Oybek, Tanlangan asarlar
Birov borkim, bor-u — bor boʻlsa ham yoʻq, Birov borkim, yoʻgʻ-u — yoʻq boʻlsa ham toʻq. — Habibiy
2. Boshqa bir kishi; oʻzga, begona.
Bola-xonada ikkalamiz turganimizni tagʻin birov koʻrib qolmasin. — K. Yashin, Hamza
Endi uni [Umidni] koʻrishi ham, u haqida oʻylashi ham mumkin emas, U endi birovning baxti. — Mirmuhsin, Umid
Birovning koʻngliga zoʻrlik bilan egalik qilib boʻlmaydi. — S. Ahmad, Ufq