бирор

гум. олм. Қандайдир бир; кимдир; бирон-бир; маълум, муайян.

Мана энди мирзам оталик қилиб, ўрдадан бирор иш топиб берсалар, тақсиримга ҳам офтоб тегса ажаб эмас. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Бирор чақиримдан сўнг торгина ёʻлак кўринди. — Ёшлик

Бирор одамнинг иши юришишига кўмаклаша ол. — Шукрулло, Сайланма