бирмунча

олм. 1. Бир қанча, анчагина.

Бирмунча вақт.

Элмурод шу кўйи яна бирмунча юргач тўхтади-да, ёʻл четидаги бир тошга ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Абдужалил бой тегирмонга яна бирмунча вақт айланишади. — А. Қодирий, Обид кетмон

Ёз ойлари эди. Ҳаво бирмунча салқин. — Х. Ёдгоров, Ҳаёт тўлқинлари

2. Бир қадар; маълум даражада.

Беморнинг аҳволи бирмунча яхшиланди. — Шарқ юлдузи

Элмурод қизга яқинлашар ва унинг олдида бирмунча хижолат чекиб, кўпинча гап тополмай, қизарар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Публицистикада конфликт бирмунча ўзига хос шаклда акс этади. — Газетадан