birlashmoq

fl. 1. Oʻzaro tutashmoq, ulanmoq; qovushmoq.

Nihoyat, ularning lablari beixtiyor birlashdi, qonlarida, tomirlarida bahor quyoshi eriganday boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Aql va baxt birlashsa, insonning hayotiy yoʻli ravon boʻladi. — Gazetadan

Togʻ oʻngirlaridan oqib chiqayotgan Yettikechuv, Oʻrinlisoy, Koʻksuvlar birlashib, Zaminsoy hosil boʻldi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. Maʼlum asosda yoki maʼlum maqsadlarni koʻzlab, birga qoʻshilmoq, uyushmoq.

Boʻrini koʻrsa, ovul iti birlashar. — Maqol

— Axir barcha temuriylar birlashib, ittifoq tuzsalar boʻlmasmi? — dedi Nigor xonim kuyinib. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar