бирлашмоқ

фл. 1. Ўзаро туташмоқ, уланмоқ; қовушмоқ.

Ниҳоят, уларнинг лаблари беихтиёр бирлашди, қонларида, томирларида баҳор қуёши эригандай бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ақл ва бахт бирлашса, инсоннинг ҳаётий ёʻли равон бўлади. — Газетадан

Тоғ ўнгирларидан оқиб чиқаётган Еттикечув, Ўринлисой, Кўксувлар бирлашиб, Заминсой ҳосил бўлди. — Ўзбекистон қўриқлари

2. Маълум асосда ёки маълум мақсадларни кўзлаб, бирга қўшилмоқ, уюшмоқ.

Бўрини кўрса, овул ити бирлашар. — Мақол

— Ахир барча темурийлар бирлашиб, иттифоқ тузсалар бўлмасми? — деди Нигор хоним куйиниб. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар