бирикмоқ

фл. 1. Қўшилиб, бир бутунлик ҳосил қилмоқ, бирга қўшилмоқ.

Бел билан билак бирикса, иш битар. — Мақол

Жувозхона ичидан тезак, шиптир, мой ва кунжара ҳидларидан бириккан аллақандай қўланса ҳид Ёʻлчининг димоғига дарров урди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Бир-бирига уланмоқ, туташмоқ.

Деталларнинг бириккан жойлари.

Космик аппаратларнинг бир-бирини қидириб топиши, яқинлашиши, бирикиши ва туташиши борт автоматикаси ёрдамида бажарилди. — Газетадан

3. Бир маслак, мақсад ёʻлида бирлашмоқ, уюшмоқ; бир жон, бир тан бўлмоқ.

Бириккан енгар. — Мақол

Бириккан куч — куч, Бирикмаган куч — пуч. — Мақол

Кўпчилик бирикса, тоғни қулатар. — Мақол

4. ким. Бирикиш реаксиясига киришмоқ.

Водород билан кислород бирикиб, сув ҳосил қилади.

Чақмоқ пайтида ҳаво таркибида азот билан кислород бирикиб, нитрат ҳосил қилади. — Фан ва турмуш