биргалашмоқ

фл. Бирга бўлмоқ, бирга қўшилмоқ, қўшилишмоқ; биргаликда, бир бўлиб уюшмоқ.

Биргалашиб овқатланмоқ.

Дарвоқе, хатни биргалашиб ёзамиз. — К. Яшин, Ҳамза

Мансурни кўриши биланоқ Гавҳар ҳеч қаёққа бормай, унинг ёнида қолгиси, мана шу ёмғир ҳавосида биргалашиб кўча кезгиси келиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Отабек билан Қутидорнинг ёʻллари бир бўлганликдан, биргалашиб кетдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Келин билан биргалашиб келди давлат, ёр-ёр, келди давлат. — Қўшиқлар