бирдай

1. ёки Бирдек

2. сфт. Ҳар жиҳатдан тенг, айнан бир хил.

Менга ҳамма бирдай. Ҳаммага бирдай қарамоқ. Ой билан кундай бўл, Ҳаммага бирдай бўл. — Мақол

Сатта бирдай ботирлар, ёʻл юрди тун ҳам кундуз. — Юсуф ва Аҳмад

Баринг бирдай хизмат қилгин, канизлар. — Маликайи айёр

3. Бир текисда, бир ўлчовда, бир маромда, текис.

Ҳамма кўчатлар бирдай ўсмоқда. От бирдай ёʻртиб бормоқда.

Йиллар бирин-кетин шундай ўтаверади, турмушимиз бирдай ширин — М. Жўра, Изтироб

Қийғир қушлар бирдай учар қиёда, лочин қушлар баҳра олар уёда. — Нурали

4. Вақт жиҳатдан узлуксиз; ҳамиша, ҳамма вақт, доимо.

Бирдай вақтим ёʻқ, дейди.

Гул ҳамиша чаман бўлиб турмаганидай, инсон ҳам ҳаётининг ҳамма дамларида бирдай бахтиёр бўлиши қийин. — С. Кароматов, Бир томчи қон

5. Бир хил ҳолатда, бир зайлда, ўзгаришсиз.

Беморнинг аҳволи бирдай. Отинойи бирдай такрорлайди: — Чаққон-чаққон, тез-тез бўла қол! — П. Турсун, Ўқитувчи