birakay

sft. 1. Bittagina boʻlsa ham juda yaxshi, zoʻr; koʻpning oʻrnini bosadigan; arzirli.

Ha, otaxon, qirqi ketib, biri qolgan, lekin birakay qolgan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. rvsh. Bir yoʻla; birdaniga, baravariga.

Erta-indin saf-saf temir tuyoqlar Dalalarga birakay hammasi chiqur. — Mirtemir, Asarlar

Har yoqqa taralsin tanburim tovushi, Birakay toʻxta,1sin koʻzlarning yoshi. — Mirtemir, Asarlar