биракай

сфт. 1. Биттагина бўлса ҳам жуда яхши, зўр; кўпнинг ўрнини босадиган; арзирли.

Ҳа, отахон, қирқи кетиб, бири қолган, лекин биракай қолган. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. рвш. Бир ёʻла; бирданига, бараварига.

Эрта-индин саф-саф темир туёқлар Далаларга биракай ҳаммаси чиқур. — Миртемир, Асарлар

Ҳар ёққа таралсин танбурим товуши, Биракай тўхта,1син кўзларнинг ёши. — Миртемир, Асарлар