биқирламоқ

фл. 1. айн. Биқилламоқ.

Уч-тўрт қадам наридаги тол тагидан биқир-лаб сув қайнаб чиқяпти. — Э. Усмонов, Ёлқин

У озроқ ўтин териб, ҳамроҳлари ёнига келганда, декчада шўрва биқирлаб қайнаётган эди. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

Биқирлаб-биқирлаб чучвара қайнар, Завқ билан термулиб ҳавасим ўйнар. — Х. Салоҳ, Излар ва ҳислар

2. кўчма Кучаймоқ, авжига чиқмоқ.

Яна қаҳқаҳа самовардай биқирлаб кетди. — Шарқ юлдузи

Акможиҳу

кўриб, бувининг зардаси ўша супа устида турган мис самовардай яна биқирлаб қайнай бошлади. — Газетадан