biqirlamoq

fl. 1. ayn. Biqillamoq.

Uch-toʻrt qadam naridagi tol tagidan biqir-lab suv qaynab chiqyapti. — E. Usmonov, Yolqin

U ozroq oʻtin terib, hamrohlari yoniga kelganda, dekchada shoʻrva biqirlab qaynayotgan edi. — M. Osim, Ibn Sino qissasi

Biqirlab-biqirlab chuchvara qaynar, Zavq bilan termulib havasim oʻynar. — X. Saloh, Izlar va hislar

2. koʻchma Kuchaymoq, avjiga chiqmoq.

Yana qahqaha samovarday biqirlab ketdi. — Sharq yulduzi

AkmojIhu

koʻrib, buvining zardasi oʻsha supa ustida turgan mis samovarday yana biqirlab qaynay boshladi. — Gazetadan