бинтламоқ

фл. Бинт билан ўраб боғламоқ, танғимоқ.

Ярани бинтламоқ.

Сони бинтлаб ташланган, қон бинтнинг сиртига сизиб чиққан. — Ёшлик

Унинг оёғини бинтлаб (қўйилганди) қушчанинг оёғи тез тузалди. — Й. Шамшаров, Тошқин