bilqillamoq

fl. 1. Koʻpchib yoki qaynab bilq-bilq tovush chiqarmoq.

— Rivoyatda gap koʻp, — dedi Jamshid bilqillab qaynayotgan buloqqa oʻychan tikilib. — Yoshlik

Yoʻllardagi tizza boʻyi tuproq bilqillab qaynaydi, oyoq bossangiz, kuydiradi. — J. Sharipov, Xorazm

Bilqillab qaynayotgan dekchadan xushboʻy hid dimogʻiga gup etib urdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. koʻchma Boʻliq, semiz, toʻlishgan holatda boʻlmoq.

Yetim-yesir qiling Shirvon elini, Boʻlib onglar bilqillagan molini. — Yunus pari

Oʻziyam baytalmisan baytal! Sagʻrilari bilqillaydi. — Yoshlik

1. bülkildew, bükildep qaynaw

2. awıs. semiriw

gluckern vi, gluchsen vi