билқилламоқ

фл. 1. Кўпчиб ёки қайнаб билқ-билқ товуш чиқармоқ.

— Ривоятда гап кўп, — деди Жамшид билқиллаб қайнаётган булоққа ўйчан тикилиб. — Ёшлик

Ёʻллардаги тизза бўйи тупроқ билқиллаб қайнайди, оёқ боссангиз, куйдиради. — Ж. Шарипов, Хоразм

Билқиллаб қайнаётган декчадан хушбўй ҳид димоғига гуп этиб урди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма Бўлиқ, семиз, тўлишган ҳолатда бўлмоқ.

Етим-есир қилинг Ширвон элини, Бўлиб онглар билқиллаган молини. — Юнус пари

Ўзиям байталмисан байтал! Сағрилари билқиллайди. — Ёшлик

1. bülkildew, bükildep qaynaw

2. авıс. semiriw

gluckern vi, gluchsen vi