билқилдоқ

сфт. Кўпчиб, билқиллаб турадиган; оёқ ботадиган юмшоқ, майин.

Билқилдоқ лой. Билқилдоқ тупроқ.

Шерзод билқилдоқ қум устидан кетаётиб, тик қирғоқдан шағал тошчаларнинг шитирлаб тўкилганини эшитиб қолди. — Ш. Холмирзаев, Оқ отли