билжирамоқ

фл. Алжирамоқ, жуда эзмалик қилмоқ, кераксиз гапни кўпайтирмоқ.

Вакил маориф тўғрисида ҳам оқ ваҳма қилган ва куракда турмайдиган мантиқлар ёзиб, билжираган эди. — Газетадан

фл. айн. Билчилламоқ.

Тўсатдан шамол эсди. Билжираб ётган далада ёйилиб юрган қўй-қўзиларнинг туёқ-лари, жунларига ёпишган лой музлади. — С. Анорбоев, Оқсой

в talk nonsense

bıljiraw, bılshildaw (orınsız söylew)