bilimli

sft. 1. ayn. Bilimdon 1.

Bilimli oʻzar, bilimsiz toʻzar. Maqol.

Ustoz bilimli, shogird ilmli. — Maqol

Oltin yerda qolsa ham, bilimli yoʻlda qolmas — Maqol

Azizaning nazarida, har tomonlama mukammal, odobli, bilimli yigit shu edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Oʻz kasbining ustasi, mohiri, tajribakor.

Ziroat ilmiga olim, bilimli dehqonsan. Habibiy.

Bilimli, koʻzli dehqonlarni koʻrdik. — Habibiy