bilimdon

sft. 1. Bilimlarni mukammal egallagan; katta ilmga, maʼlumotga ega boʻlgan; bilagʻon, oʻqimishli; bilimli.

Bilimdon odam,

Nodon zarbof toʻnda ham nodon, Bilimdon chirik choponda ham bilimdon. — Qanotli soʻzlar

U — bilimdon va mehribon ustoz, murabbiy, sirdosh doʻst, kuyinchak va mehnatkash inson. — Yoshlik

Aqlli, bilimdon kishi suvi moʻl daryodek shovqin-suronsiz umr kechiradi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda

2. Katta ish tajribasiga ega; oʻz ishini, sohasini yaxshi biladigan; omilkor, bilarmon.

Bilimdon ishchi.

Uni [Xadichani] qishloq ayollarining eng oʻktami, bilimdoni deb maqtashar edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar