bilgir

sft. 1. Yuqori darajada, ortiq darajada; cheki yoʻq, nihoyasiz, cheksiz.

Qadrdoningiz Yusufbek hojining oʻgʻli Otabek bir necha kunlardan buyon benihoya bir dard bilan ogʻrir edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. rvsh. Chegarasi yoʻq, haddan tashqari; juda ham. Benihoya oriq. Benihoya uzoq. Benihoya koʻp. Benihoya quvonmoq.

U nimadandir benihoya xursand, nimadandir xijolat boʻlib, uyga ketdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Kishining molini saqlash benihoyat qiyin, uka. — Oybek, Tanlangan asarlar

U [Elmurod] oʻz oldiga shunday bir odamning kelib qolganidan benihoyat xursand edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

bilgir, bilgish