билармон

bilarmon

5 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

билармон

сфт. 1. Ҳар нарсадан хабардор, билағон, билимдон.

Билармон одам,

Ўз ишига ақли етадиган, анчагина билармон бўлгани учун уни ҳам ёнимга ишга олдим. — Шукрулло, Сайланма

Икки билармонни текширишга юбориб, олган маълумотим шуми? — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

2. кест. Ўзини билимдон деб фаҳмлайдиган; ўзбилармон.

Ҳар вақт ўз гапини маъқуллашга, билармон бўлиб кўринишга уринади. — Газетадан

Иш билармон Сўз умуман Қосимжон бойвачча тўғрисида кетди, унинг иш билармонлиги, тараққийпарварлиги ай-тилди. — А. Қаҳҳор, Асарлар
Ўз билармон Бошқаларнинг ишини камситишни яхши кўрган бу ўз билармон одам бу гал жиндай ён беришга мажбур бўлди. — Ойбек, Танланган асарларХалқнинг айтган сўзини ерга урма, ўзи билармон бўлма. — Муродхон

Ўзбекча-туркча изоҳли луғат

БИЛАРМОН

Ҳар нарсадан хабардор, билимдон.İŞGÜZAR

билармон

а learned, scholarly, erudite

Ўзбекча-қорақалпоқча луғат

БИЛАРМОН

bilermen, bilewik

Ўзбекча-немисча луғат

билармон

1. адж. wissend, kundig, kompetend, sachverständig, sachkundig