bilanglamoq

fl. 1. Egilib-toʻgʻrilanib harakat qilmoq, ilondek toʻlgʻanmoq, har tomonga chayqalmoq.

Oʻngirning qoq oʻrtasi-da yoʻgʻonligi bilakday keladigan ilon bilanglagancha u tomon oʻrmalamoqda edi. — Yoshlik

Ilon bilanglab qocha boshlagan edi, xoda bilan urdim. — S. Anorboyev, Yoʻlda yoʻldosh boʻlganlar

2. koʻchma Qingʻir-qiyshiq, egri-bugri koʻrinishda boʻlmoq.

Togʻning kungay yonbagʻridan bilanglab tushgan yolgʻizoyoq soʻqmoq yoʻl unga yod boʻlib ketgan. — Yoshlik

v coil (as a snake)

bılǵańlaw, shayqalıw, iyretiliw

sich winden, (ilon) sich schlängeln