билангламоқ

фл. 1. Эгилиб-тўғриланиб ҳаракат қилмоқ, илондек тўлғанмоқ, ҳар томонга чайқалмоқ.

Ўнгирнинг қоқ ўртаси-да ёʻғонлиги билакдай келадиган илон биланглаганча у томон ўрмаламоқда эди. — Ёшлик

Илон биланглаб қоча бошлаган эди, хода билан урдим. — С. Анорбоев, Ёʻлда ёʻлдош бўлганлар

2. кўчма Қинғир-қийшиқ, эгри-бугри кўринишда бўлмоқ.

Тоғнинг кунгай ёнбағридан биланглаб тушган ёлғизоёқ сўқмоқ ёʻл унга ёд бўлиб кетган. — Ёшлик

в coil (as a snake)

bılǵańlaw, shayqalıw, iyretiliw

sich winden, (ilon) sich schlängeln