билакс
bilaksбилакс
айн. Билъакс.
Хатиб домла ўз фикрини, эмиш-мемишни янгилаб олишга мажбур бўлади, чунки, билакс, унга нон қолмайди. — А. Қодирий, Обид кетмон
билъакс
рвш. кт. Аксинча, акс ҳолда.
— Янглишасиз, ота. — Янглишмайман, билъакс, билиб сўзлайман. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Аваз ғазал битиб, бутун нон емади. Билъакс калтакка тўйди. — С. Сиёев, Аваз
билакс
адв inversely, vice-versa, on the contrary
БИЛЪАКС
kerisinshe