бижирламоқ

фл. Ҳеч кимга гап бермай тез-тез, лаби лабига тегмай гапирмоқ; гапдонлик, маҳмадоналик қилмоқ.

Сал ҳовлиқмароқ бўлса ҳам, жуда очиқ қиз экан, бижирлайвериб, келган докторларнинг ҳам бошини айлантириб юборди — дилидан ўтказди Равшан. — Ф. Мусажонов, Равшан

Карима хола қўлларини пахса қилиб бижирлай кетди. — Муштум

фл. Бижғиб, ғужғон ўйнаб, қайнаб ётмоқ; бижғимоқ (қурт-қумурсқа, майда жониворлар ҳақида).