bijimoq

fl. ayn. Bijgʻimoq.

Yoʻlchi otxonaning bir tomonida uyilib, sasib, bijib yotgan goʻngni katta yerga eltish uchun arava qoʻshishga kirishgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bu bijib, sasib ketgan xonani shamollating, tozalang! — A. Muxtor, Asarlar