bijillamoq

fl. 1. ayn. Bijirlamoq I.

Oson savol tushdi, besh qoʻysa ham boʻlardi, deb xursand bijilladi. — Mirmuhsin, Umid

Bora-borguncha bijillab, quloqni batang qilaverdi. — Yoshlik

2. ayn. Bijirlamoq II.

Koʻkarib ketgan bu sassiq suvda bijillab yotgan har xil qurtlar, tushgan yerida bir-ikki qilpanglab, darrov oʻlardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Barglarda bijillab yotgan koʻm-koʻk, xira shirincha yuz-koʻzing demay yopishib oladi. — A. Koʻchimov, Halqa