бижилламоқ

фл. 1. айн. Бижирламоқ И.

Осон савол тушди, беш қўйса ҳам бўларди, деб хурсанд бижиллади. — Мирмуҳсин, Умид

Бора-боргунча бижиллаб, қулоқни батанг қилаверди. — Ёшлик

2. айн. Бижирламоқ ИИ.

Кўкариб кетган бу сассиқ сувда бижиллаб ётган ҳар хил қуртлар, тушган ерида бир-икки қилпанглаб, дарров ўларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Баргларда бижиллаб ётган кўм-кўк, хира ширинча юз-кўзинг демай ёпишиб олади. — А. Кўчимов, Ҳалқа