бижилдоқ

сфт. 1. с. т. Ҳеч кимга гап бермайдиган, гап билан ҳаммани енгадиган; гапдон.

Бижилдоқ хотин.

Айвонида бу хонадоннинг бижилдоқ бекаси. — Ойбек, Навоий

Исмат ака 30 йиллик педагогик фаолияти давомида бир неча минг олов болалар ва бижилдоқ қизалоқларнинг миясига билим, мурғак қалбига одоб сингдирган моҳир тарбиячилардан. — Газетадан

2. Тинимсиз сайрайдиган, шовқин қиладиган (қушлар ҳақида).

Фақат ўнгда, терак бўйи пастликда, сой шовуллайди, рўпарадаги қалин боғлар қўйнида бижилдоқ қушларнинг чулдираб сайрагани эшитилади. — Ёшлик

а talkative, garrulous

bıjıq, bıdırlaq