bijildoq

sft. 1. s. t. Hech kimga gap bermaydigan, gap bilan hammani yengadigan; gapdon.

Bijildoq xotin.

Ayvonida bu xonadonning bijildoq bekasi. — Oybek, Navoiy

Ismat aka 30 yillik pedagogik faoliyati davomida bir necha ming olov bolalar va bijildoq qizaloqlarning miyasiga bilim, murgʻak qalbiga odob singdirgan mohir tarbiyachilardan. — Gazetadan

2. Tinimsiz sayraydigan, shovqin qiladigan (qushlar haqida).

Faqat oʻngda, terak boʻyi pastlikda, soy shovullaydi, roʻparadagi qalin bogʻlar qoʻynida bijildoq qushlarning chuldirab sayragani eshitiladi. — Yoshlik

a talkative, garrulous

bıjıq, bıdırlaq