bidirlamoq

fl. Juda ham tez, labi labiga tegmay gapirmoq, atrofdagilarga eʼtibor bermay gapiravermoq.

U [Hafiza] labi labiga tegmay bidirlayotgan Raʼnoning samimiy gaplariga quloq solardi-yu, xayoli boshqa yoqda edi. — Mirmuhsin, Umid

— Ada, adajon, keldingizmi! — Umida otasi bagʻriga entikib, bidirlab ketdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni