бидирламоқ

фл. Жуда ҳам тез, лаби лабига тегмай гапирмоқ, атрофдагиларга эътибор бермай гапиравермоқ.

У [Ҳафиза] лаби лабига тегмай бидирлаётган Раънонинг самимий гапларига қулоқ соларди-ю, хаёли бошқа ёқда эди. — Мирмуҳсин, Умид

— Ада, адажон, келдингизми! — Умида отаси бағрига энтикиб, бидирлаб кетди. — Д. Нурий, Осмон устуни