бидилламоқ
bidillamoqбидилламоқ
фл. айн. Бидирламоқ. —
Опа-чи, опа, дадам хўп дедилар, — деди бидиллаб Ёдгор. — Р. Файзий, Кишиларимиз қиссаси
Бош агроном рангпар, чувак юз, бидиллаб гапирадиган йигит эди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл
бидилламоқ
1. қаранг билдирламоқ
2. chatter, glabber
Қаранг: билдирламоқ