бичиб-тўқимоқ

фл. Билар-билмас гапларни тўқимоқ, ўйлаб топмоқ; ўзича ҳукм қилмоқ, фикр юргизмоқ.

Ўзимча неча хил нарсаларни бичиб-тўқийман, аллақандай ваҳималарга шўнғийман. — Ойдин, Садағанг бўлай, командир.

Йигитлар ўзларича бу бирон қиздан деб бичиб-тўқишмоқда. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

bilip-bilmey gáp aytıw, oylap-toqıp aytıw, ózinshe