безавол

1. Ҳеч қандай завол, зарар кўрмайдиган; заволсиз; абадий, сўнмас, барқарор.

Безавол ҳаёт. Безавол қуёш.

Илоё, шу йигитчаниям умри узоқ, бўлсин. Бахти безавол бўлсин. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

Назарида, нур тўшалган бу ёʻл болаларнинг шодмон кулгиси янграган безавол оламга элтадигандек туюлади. — Э. Усмонов, Ёлқин

2. Ривожи тўхтамайдиган, орқага кетмайдиган, доимо омонда бўладиган.

Сизни кўрсам, эсга тушар тоғ қизи, Безавол ўлканинг бегуноҳ қизи. — Ҳ. Салоҳ

Токи мавжуд экан заминда аёл, ҳаёт абадийдир, дунё — безавол. — Газетадан