безанмоқ

фл. Безаклар билан ороланмоқ; ўзига оро бермоқ.

Эшиги нафис ўймакорлик билан безанган кўшкда ҳозир Бобурни фақат хона ўзига тортар эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Ўшанда олам камалак нурлари билан безанган, майсалар шивирлаган, гуллар табассум қилган, қушлар ғазалхон-у энг яхши қўшиқларни Аҳмаджонга куйлайди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Кўклам қизи юз очди, мусаффо безанибдур, Эгнида яшил жомаси зебо безанибдур. — Ҳабибий