bezanmoq

fl. Bezaklar bilan orolanmoq; oʻziga oro bermoq.

Eshigi nafis oʻymakorlik bilan bezangan koʻshkda hozir Boburni faqat xona oʻziga tortar edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Oʻshanda olam kamalak nurlari bilan bezangan, maysalar shivirlagan, gullar tabassum qilgan, qushlar gʻazalxon-u eng yaxshi qoʻshiqlarni Ahmadjonga kuylaydi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Koʻklam qizi yuz ochdi, musaffo bezanibdur, Egnida yashil jomasi zebo bezanibdur. — Habibiy