bezamoq

fl. 1. Ziynat, bezak berib chiroyli qilmoq; husn kirgizmoq; koʻzni quvontiradigan holga keltirmoq.

Bahor keldi. Maktab sahnidagi oʻriklarni oq, pushti gullar bezadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Kechasi bilan yoqqan qalin qor har bir tomni, devorni, har daraxt va gumbazni mayin oq hoshiya bilan bezab chiqqan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Yerlar koʻk gilamlar bilan bezalganda biz ham toʻy qilarmiz Shundaymi, Raʼno? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. koʻchma Aqliy va maʼnaviy jihatdan boyitmoq; obroʻ keltirmoq.

Qarilikni donolik bezaydi, Yoshlikni — kamtarlik. — Soʻz koʻrki — maqol

Daraxtni — shirin meva, ustozni — oqil shogird bezaydi. — R. Usmonov, Odobnoma

Insonni uch narsa ziynat fazilatlari bilan bezaydi: aql-zakovati, mehnat-mashaqqati va odamlarga boʻlgan mehr-muhabbati. — Gazetadan

Insonni kuchli qiladigan, uni bezaydigan narsa maqsadi, toʻgʻrirogʻi maqsadlari birligidir. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati